|
Wat Arun, or more completely Wat Arunratchawararam Ratchaworahawihan, is a
first class royal temple that was built at the end of the Ayutthaya period.
It was first called Wat Makok and then was changed to Wat Makok Nok
because there was another new temple in the area called Wat Makok Nai (Wat
Nualnoradit). At a later date, King Narasin the Great brought in
troops via the river (Chao Phyra) and reached the temple at early dawn.
This inspired him to renovate the temple and he renamed it to Wat Chaeng,
meaning the Temple of the Dawn. When the new capital was founded at
Thonburi in 1768, the King built a new palace around the temple. Wat
Chaeng was the royal temple of Thonburi without monks in residence.
At one time, the temple held the Emerald Buddha and Phra Bang which were
brought from Vientiane during the reign of King Rama I. When the
capital and the royal palace were moved to Bangkok, the palace wall was
taken down. Thus Wat Chaeng was no longer the royal temple in the
palace and monks were allowed to reside there. Renovation of the
temple continued during the reign of King Rama II who changed the name to
Wat Arun Ratchatharam. It was again renovated by King Rama IV who
renamed it Wat Arun Ratchawararam.
เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรมหาวิหาร
เดิมเป็นวัดโบราณสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เรียกว่า
วัดมะกอก
และถูกเปลี่ยนเป็น
วัดมะกอกนอก
เนื่องจากมีวัใหม่อยู่ละแวกเดียวกันอีกวัดหนึ่ง คือ
วัดมะกอกใน
(วัดนวลนรดิศ) ต่อมาเมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
ได้กรีฑาพลเสด็จทางชลมารคจากกรุงศรีอยุธยามารุ่งเช้าที่หน้าวัด จึงโปรดเกล้า
ฯ ให้ปฎิสังขรณ์แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น
วัดแจ้ง
และต่อมาเมื่อได้ตั้งกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ในปี พ.ศ.๒๓๑๑
ไดัทรงสร้างพระราชวังใหม่ โดยขยายเขตพระราชฐาน
ทำให้วัดแจ้งตกเป็นวัดที่อยู่กลางพระราชวัง แตไม่มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษา
เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของกรุงธนบุรี เคยเป็นที่ประดิษฐาน พระแก้วมรกต
และ
พระบาง
ที่ได้อัญเชิญมาจากเมืองเวียงจันทน์มาก่อน ต่อมาหลังจากรัชกาลที่ ๑ โปรดเกล้า
ฯ ให้ย้ายพระราชวังไปอยู่ผั่งพระนคร ได้มีการรื้อกำแพงพระราชวังธนบุรี
ทำให้สัดแจ้งไมได้เป็นวัดอยู่ในเขตพระราชวัง จึงมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ในวัดได้
วีดได้รับการบูรณะปฎิสังขรณ์ใหม่เรื่อยไป จนถึงสมัย รัชกาลที่ ๒
พระองค์ได้พระราชทานนามว่า
วัดอรุณราชธาราม
แต่ต่อมาสมัยรัชกาลที่ ๔ มีการปฎิสังขรณ์เพิ่มเติม และพระราชทานนามใหม่เป็น
วัดอรุณราชวราราม
Wikimapia location |
